تمرینات پلایومتریک

تعریف تمرینات پلایومتریک:

تصور بر این است
که ریشه اصطلاح پلایومتریک یا از کلمه یونانی pleythyeinبه معنی  اضافی یا افزودن گرفته شده باشد و یا از ریشه
یونانی لغات پلایو و متریک به ترتیب به معنی بیشتر و مقدار گرفته شده است.امروز به
تمرینهای پلایومتریک به ان دسته از تمرینهایی اطلاق می شود که به وسیله انقباضات
پرقدرت عضلانی در پاسخ به یک بار کاری ویا کشش پویا و سریع عضلات درگیر انجام می
گیرد.

 

 

تاریخچه و تکامل
پلایومتریک:

تاریخچه و سابقه
تمرینهای پلایومتریک به شکل جدید و امروزی اش بسیار کوتاه است.انگیزه و دلایل
پذیرش این رسمی این روش به عنوان فنی سودمند در افزایش توان انفجاری ابتدا از
موفقیتهای ورزشکاران روسی و اروپای شرقی در زمینه دومیدانی در اواسط دهه 60 اغازشد.استدلالهای
اولیه در مورد تمرینهای پلایومتریک توسط اقای یوری وروشانسکی مربی روسی که این
گونه تمرینها را با ورزشکاران رشته پرش انجام می داد،توضیح داده شد.وی در سال 1967
به منظور افزایش توانایی عکس العمل ورزشکارانش تمرینهای پرش عمق و روش ضربه ایی را
به عنوان فنهای پلایومتریک مورد ازمایش قرار داد.

 

انواع تمرینات پلایومتریک:

انواع مختلفی از
تمرینهای پلایومتریک توصیف و به نمایش گذارده شده است.این تمرینها  براساس سه گروه عضلات اصلی سازماندهی شده اند:

عضلات ناحیه
پاها و لگن

عضلات تنه یا
بخش میانی بدن

عضلات قفسه سینه
و کمربند شانه ایی و بازوها

هرچند این سه
طبقه به طور جداگانه در نظر گرفته شده اند ولی در واقع از نظر عملکردی جامع بوده و
از یکپارچگی خاصی برخوردارند.می توان گفت انها بخشهایی از زنجیره توان انسان می
باشند.

بیشتر تمرینها
مخصوص اعمال پاهاولگن هستند زیرا که گروه های عضلانی انها در واقع مرکز توان حرکت
های ورزشی بوده و نقش عمده ایی در تمام ورزشها دارند.

انچه در ذیل می
اید توصیف ان دسته از حرکات پلایومتریکی است که برای عضلات پاها و لگن طراحی شده
اند:

  1. جستن
    ها
  2. لی لی
    کردن ها
  3. پرشها
  4. جهیدن
    ها
  5. لی گام
    ها
  6. پرش
    های کوتاه جفتی
  7. حرکات
    تابی
  8. حرکات
    چرخشی
/ 0 نظر / 38 بازدید